14-10-08

Kermisrit: het verslag

Zondagmorgen mochten we genieten van de aanwezigheid van enkele nieuwe "vertrouwde" gezichten. Op de Groenlaan stond -10 minuten te vroeg- Andy Carette al te blinken op zijn bolide. Hij had zijn racemachien goe afgestoft want er was geen spinnenweb meer te bespeuren na vier maanden complete inactiviteit. Opeens kwam vanuit den bocht ook Tiest aangestormd en jawel, ook Wim Troch kwam de rangen vervoegen. Of toch niet ... want Wim had een plastiekzakske aan zijn stuur hangen en toen hij pal voor onze neus stond, zagen we da zijn mountainbike een serieuze facelift had ondergaan. Mezel, onze slimsten op vlak van techniek en mekaniek, bracht ons op de hoogte da zo een model meestal ne "vrouwenvelo" genoemd wordt. Troch maakte onmiddellijk duidelijk dat hij eigenlijk gewoon op weg was naar moeder de vrouw met het ontbijt en dat hij zich dus nie kwam inschrijven voor de rit van de Hoevetrappers uit Aaigem. Want er werd inderdaad ook gereden, weliswaar een kwartier later dan voorzien. Om kwart voor 10 kwam Vijverman er eindelijk aan en zijn lijkbleek gezicht en de alcocholwalmen uit zijn bakkes maakten duidelijk dat de jonge snaak een wel heel zware nacht had meegemaakt.

Met vijf vertrokken we dus, op weg naar café t Hoefijzer in Aaigem, alwaar de inschrijving was volgens Andy. Vijfhonderd meter verder waren we al maar met 4 meer: Tiest, die sinds de Regiotour niemeer op zijne mountainbike was gekropen, begon zijne velo s beter te bekijken en merkte dat er toch wel iets scheelde aan zijn zadel, zijn banden, zijn verzet, zijn remmen en wie weet wa nog allemaal. Met de vier survivers kwamen we al snel op t parcours van de rit en volgden zonder inschrijven de mannetjes en vrouwtjes die duidelijk al beter getraind waren dan wij. Gelukkig moesten we af en toe s stoppen voor overstekend wild (in Aaigem zijn da koeien) en landbouwmachines die breder zijn dan de plaatselijke wegeltjes. Na het taxeren van de vorm en de gelaatsuitdrukkingen van onze metgezellen konden we al snel volgende conclusie maken: Carette zit duidelijk met een conditionele achterstand en zal individuele training nodig hebben om zijn wagonnetje aan te hangen bij de ritten van de komende weken, de Kleinen had overduidelijk last van den alcool en het gebrek aan slaap maar camoufleerde zijn mindere dag door blufpoker en oplevingen van ne minuut of twee. Mezel en uw dierbare verslaggever voelden zich wel goed en durfden zelfs spreken van "in de boter te rijden". Zotte exploten en demarages werden er echter nie gedaan en alle vier waren we tevreden da we de Steenberg in Mere bereikten. Daar was dus de officiele start (waar wij ons als zwartrijders niks van aantrokken) en konden we ne goeien nuttigen. Ondertussen was ook de mist verdwenen en kwam de zon al piepen zodat we ons op het terras nestelden met ons Iceteake. Omda t al vrij laat was besloten we onze kermisrit in te korten en van het parcours af te wijken zoda we ons zelf een weg naar huis zochten. Bij t ingaan van laatste kilometers werden er snode plannen gesmeed tussen Vijverman en Van den Bossche om Mezel van de ritoverwinning af te houden. Mezel werd de kop opgedrongen en bij t verlaten van t smal paadje langs t park van Duparc gingen de twee snoodaards voorbij, enen langs links, den anderen langs rechts, kwestie van de verwarring wa groter te maken. Vijverman verschoot zijn laatste pijl met VdB in het wiel maar ook Mezel kwam sneller dan verwacht terug aansluiten en bij het oversteken aan t gemeentehuis zat hij zelfs terug aan de leiding. Een kleine hapering honderd meter verder deed hem echter de das om en hiervan profiterend spurtte uw verslaggever voor t eerst in zijn carriere naar de overwinning. Winnen voor eigen volk, en dan nog in de kermisrit, het hoeft niet gezegd dat ik met volle teugen genoot van de zegepraal, de kussen van de bloemenmeisjes en de felicitaties van zijn supporters (of was da toch maar een droom)

eendjes vissen

Volledigheidshalve moet ik er van Vijverman ook bij vermelden dat uw verslaggever op zijn bek is gegaan op t klimmetje in t bos van Mere, net zoals de kleinen zelf trouwens. En laten we er ook direct maar bijvertellen dat Mezel op zijn zijde lag in den Aaigemschen bos, want we mogen niemand uitsluiten, niewaar.

Onze volgende rit zal plaatshebben de zondag des heren 19 oktober om 9u30 (en geen kwartier later he Vijverman !!!) waarbij we ons gaan voorbereiden op de georganiseerde rit van een week later.

21:06 Gepost door De Pruine Proeken Administrator in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.