24-11-08

Verslag: De Wolfkestoer

December 1944 Bastogne: in de barre koude en compleet ingesneeuwd moesten de Geallieerden de opmars van de Duitsers stoppen: helden zijn het meneer. HELDEN !!!

800px-Infantry_%26_Tanks_near_Bastogne

23 november 2008 Herzele: in een desolaat sneeuwlandschap en bij temperaturen die flirtten met het vriespunt staan vier mounainbikers paraat voor wat de lastigste rit uit ons seizoen moet worden:de wolfkestoer. Helden zijn het mevrouw, helden !!!

Negen uur is vroeg, te vroeg voor uw verslaggever, maar daar trokken de Duitsers zich ook niets van aan om met bombarderen te beginnen. Organisator Tim, Mezel en Iwan waren startensklaar maar uw verslaggever moest zich vestimentair nog in orde maken. Dat dit onder het toeziend oog van de arm der wet moest gebeuren maakte het er niet eenvoudiger op.

DSC00081

Tom was onze steun en toeverlaat en zou ons wel in de combi naar t lokaal terugbrengen bij pech of ernstige verwondingen ( en die kans was wel heel groot bij de combinatie "sneeuwparcours-Wolf zijn gedacht laten doen") maar helaas, Tom Bidon kwam eigenlijk gewoon mé onze kop lachen en zou - na amper 2 kilometer - de organisator zelve op zijn gezicht zien gaan. Via baantjes die niemand anders kent en via baantjes die niet bestaan, baggerden wij ons een weg naar het landelijke Cotthem. We waren er vrij zeker van dat onze vriend De Wolf ook hier nog wat hinderlagen had verstopt. En jawel, onze meest technische vaardigheden waren nodig om heelhuids af te dalen en tussen de bomen te slalommen. Dat zijn nu niet echt de specialiteiten van uw verslaggever in een Cotthemse krater gebeurde het onvermijdelijke: ik werd van de fiets geslingerd en met een harde buiklanding kwam ik tot stilstand. Sneeuw en bladeren heb ik mogen proeven en tussen mijn tanden zat iets wat eigenlijk vooraan de pothelm hoort te zitten. Dat Mezel eerder al op zijn bek was gegaan is eigenlijk slechts een voetnoot want aan de miserie van mezelve kwam geen einde: als ik al vertrokken was met remblokjes, dan waren die na tien kilometer als sneeuw voor de zon verdwenen. De tussenstop in café t Champetterke bij Yves kwam dan ook net op tijd en daar was al duidelijk dat dit de kortste rit uit onze geschiedenis zou worden, waarbij ook het record van laagste snelheidsgemiddelde zou gebroken worden. Na de stop werden de dalerscapaciteiten van Mezel en Iwan nog s op de proef gesteld door Tim en het dient gezegd: met vallen en opstaan zijn onze twee vriendjes geslaagd in hun toegangsexamen amateur-kamikazepiloot. Proficiat heren!

Dubbele bravo voor Mezel trouwens die de spurt won, nadat hij samen met uw verslaggever zonder remmen een beslissende kloof had geslagen op 1 kilometer van de finish. Een schakelfout deed mij de das om maar aan de zege van Mezel valt niks af te dingen. De overwinning werd dan ook luidruchtig gevierd in t hof te Roellegem met de nodige leffes. Hoeft het nog gezegd dat ons koningskoppel Iwan-Wolf weer is blijven hangen. Tot hoe lang nu weer jongens? Ondertussen was de sneeuwlaag in Herzele al met een tiental centimeter gestegen.

Ze moeten het nie gemakkelijk hebben gehad ... de helden van t Ardennenoffensief ( en die van de Wolfkestoer )

22:17 Gepost door De Pruine Proeken Administrator in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Proza Pure proza... mooi verslag van een ongetwijfeld mooie rit (zelfs in betere weersomstandigheden).
Ik had een algemene afgelasting verwacht gezien het gure weer (geen weer om nen bond door te jagen). Kben dan ook gelijk het eerste het beste schoothondje weer bij mijn vrouwken onder de lakens gedoken.
Eén woord gasten: RESPECT.
En tot ne volgenden.

Gepost door: Joris | 25-11-08

De commentaren zijn gesloten.