10-02-09

verslag rit van 09/02/09

Na het Belgisch kampioenschap was er een rustweekje maar afgelopen zondag werd de mountainbike nog eens van stal gehaald. Op de Groenlaan werden vier renners gespot: het volledige podium van het BK was aanwezig en werd aangevuld met Joris, die naar eigen zeggen al aan zijn laatste mountainbikerit toe was: vanaf volgende week bestijgt hij weer zijne koersvelo zodat hij in optimale conditie bij onze vrienden, de Herzeelse Flandriens, kan beginnen aan het zomerseizoen. Dat die conditie momenteel al meer dan in orde is, was duidelijk te merken in de beginkilometers. We verkozen immers om de reeds uitgehangen pijlkes van de GanzewachtersVTT ( toerrit van volgende week ) te volgen. Bij het bezoek aan WouWou reed Joris telkens enkele tientallen meters voor op zijn drie kompanen. Vooral Mezel had last van een mindere dag en zware benen, maar onze vice-kampioen zal niet zo snel opgeven. Dat viel vooral op bij een zware beklimming in Aaigem, de strook was ons bekend maar hebben we nog niet zo veel bedwongen. Vooral de massaal aanwezige modder maakte da t op t klein plateauke verderstoempen was en er leek maar geen einde te komen aan de lange klim richting tennisvelden van "God weet waar". Mezel kreeg kramp ( ne keer of zes ) op dit stuk en het duurde dan ook zijn tijd eer hij dit monster bedwongen had. Gelukkig konden zijn metgezellen hem wa opmonteren en overtuigen de rit verder te rijden. Toen we t historisch centrum van St Antelinks bereikten besloten we de gele pijlkes te laten voor wat het was want het werd hoog tijd voor de traditionele tussenstop. Ons gewaardeerd lid Tom Bidon stelde voor om via een passage langs t Duivenbos café De Paling " bij Gomar " te bezoeken. Nu, ons bezoek aan t Duivenbos zullen we nog wel een tijdje herinneren: eerst reden we langs een verkeerde ingang t bos in om na een poos sukkelen rechtsomkeer te maken. De tweede ingang die we vonden was de juiste maar hier werd onze rit onderbroken door een modderbrei welke rijden totaal onmogelijk maakte. Aangezien we geen veldrijderstechniek hebben om de fiets op de rug te nemen was ook het voortploeteren met de fiets aan de hand een vermoeiende bezigheid. De weg naar t café werd afgelegd aan snelheden van ( in opklimmende volgorde op mijn kilometriekske gezien ) 19,26, 31 en 45 km/u asteblief. Zoals een heuse ploegentijdrit ging het tempo gestaag de hoogte in. Alleen Joris bleef achterwege bij het aflossingswerk. De vraag was of hij te gretig was geweest in het eerste deel van onze rit ofwel was hij zijn bijnaam van lepe Joris alle eer aan t aandoen.

Na de drankpauze en een rondje rond Casa Bernagie ( zie ook: lul van de week ) mochten we ons opmaken voor de sprint. Mezel en bibi namen onverwachts enkele honderden meters voorsprong en verplichtten Tom en Joris reeds vroeg een cartouche te verschieten. Eens terug aangesloten mochten we ons opmaken voor het laatste stukje onverhard richting Hof ter Goten en Belgisch kampioen VdB voelde zijn moment gekomen. Als eerste dook hij de modderstrook in en net als op het BK gaf hijzich compleet. Toen hij verplicht werd het laatste stuk te voet verder te zetten zag hij dat er een redelijke kloof geslagen was. Op de asfaltstrook richting aankomst reed hij nog eens de ziel uit zijn lijf en kon zijn tweede opeenvolgende overwinning binnenrijven. Joris kwam nog sterk opzetten en werd tweede, Tom maakte het podium compleet. Mezel besloot de dopingplas al op het parcours te doen en kwam zodoende als laatste over de streep. Toch nen dikke chapeau voor hem voor zijn volharding om de rit uit te rijden nadat hij al vroeg door krampen werd geveld.  

Volgende week zijn er enkele fanatiekelingen gaan skiën. De thuisblijvers worden verwacht op de volgende rit.

21:23 Gepost door De Pruine Proeken Administrator in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

En toch blijf ik erbij dat het eigenaardige maneuver van Mezel, zo juist vóór 't Hof ter Goten, iets met uw overwinning te maken heeft ;-) Omdat ik het daar een beetje moeilijk mee heb, zal ik volgende week Mezel meenemen op bezinning in de Oostenrijkse Alpen. Hopelijk komt hij samen met mijzelf dan terug met een fris en onberispelijk hoofd ... en met superbenen om het seizoen af te sluiten.

Gepost door: Tom Bidon | 11-02-09

De commentaren zijn gesloten.