22-04-10

Verslag van de rit in Ha8 - Werchter

Ha8, lees Haacht. Uw verslaggever gaat al jarenlang naar Rock Werchter en de afgelopen jaren liep hij daar met zijn zatte botten door wegeltjes waarvan hij dacht "hier moet dat eens plezant zijn om te mountainbiken". Maar dat moet dan wel zonder die duizenden festivalgangers en hun tentjes die altijd in de weg staan/lopen. En bovendien moet "de Schuer" zijn weide eens openzetten zonder da ge daar 80 euro moet voor betalen.

Afgelopen zondag was het zo ver: de plaatselijke mountainbikeclub van Haacht organiseerde een tocht en hun langste afstand zou ons langs de festivalweide brengen. Dit was genoeg voor ondergetekende om zijn troepen te verzamelen. Helaas, enkel van Wim Coessens kwam een positief antwoord. Zodoende vertrokken om half acht smorgens twee Pruine Proeken richting het Hageland. Exact een uur later vertrokken we aan het lokale voetbalveld ( Haacht speelt waarschijnlijk ook maar in derde provinciale aan de accomodatie te zien ) Onder een fris lentezonnetje en vol goede moed begonnen wij onze tocht van 54 km.

DSC_00590002

Langs kurkdroge veldwegels reden we lussen in en rond Haacht zelve en zijn buurtgemeente en kwamen we langs water, dewelke wij benoemden als één of ander kanaal en de plaatselijke rivier de Dijle. Er kon stevig tempo worden gemaakt en dankzij de training die we elke woensdag bij de Herzeelse Flandriens krijgen, was de snelheid constant tussen de 20 à 25 km/u. Hierbij werden we vooral gemotiveerd door de "biker in red" die een gelijkmatig tempo reed en die ons pijn deed op de onverharde stukken. Wij waren dan weer beter in het asfaltgedeelte en zo konden we telkens ons wagonnetje opnieuw aanpikken.

De soms vrij lange kouterwegels en rivieroevers werden afgewisseld met speelbosjes: een aaneenschakeling van lussen, bochten, klimmetjes en technische afdalingen in prachtige bossen, waarin vooral Wim zijn totaal gebrek aan vrees kon bewijzen en er met een rotvaart doorging, met twee valpartijtjes tot gevolg.

 haachtwim

Bij de bevoorrading werden we opgehouden door een leeglopende tube van Wim maar een plaatselijk renner kwam ons met een antieke voetpomp ter hulp, waardoor we wel een half uur verloren. Nadien kon niets ons nog deren en ook al waren we onze rode gangmaker kwijt, we bleven er een stevig tempo op nahouden. Na een kleine 50 km kwam de wens van uw verslaggever eindelijk uit: hij herkende de weide van parking A12, reed op de onverharde grens tussen camping A2 en A3 en kwam uiteindelijk aan den backstage van Rock Werchter. Helaas was de weide zelf afgezet door hekken, toch reden we op het bevoorradingspad en hadden we een mooi zicht op deze legendarische en vandaag perfect uitziende groene weide. Met nog een doortocht door Wakkerzeel en nog eens een speelbos waar uw verslaggever met krampjes even op zijn zij ging, kwamen we op 2 km van het einde aan de welgekomen Tongerlo-stand. Deze perfect koude godendrank werd in een minimuum aan tijd verslonden en op een klein verzetje "door de krampen" kwamen we terug aan de wagen, dit met 58 km op de teller. Jammer genoeg konden we door tijdgebrek niet nagenieten van de gratis massage en nog wa Tongerlo's maar dat houden we voor volgend jaar, hopelijk met nog wa meer Pruine Proeken aan de start. Het was in elk geval eens heel plezant fietsen in een voor ons onbekende streek.

getimage2CAZX1G47
 

23:27 Gepost door De Pruine Proeken Administrator in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.