24-09-10

Verslag MTB rit Wachtebeke


Afgelopen zondag om 8 uu 's ochtends, kerkplein Herzele: enkele late fuifgangers liepen met hun bezopen en gedrogeerde kop rond te dolen terwijl zeven sportievelingen
hun opwachting maakten voor wat de eerste officiële Pruine Proekenrit zou worden uit het kersvers baggerseizoen 2010-2011. Die eerste rit was net als vorig jaar ( en zal dat vanaf nu altijd zijn ) de mountainbikerit in Wachtebeke, thuisbasis van onze vriend De Mezel. We dachten al dat onze ploegmaat speciaal een bus had ingehuurd om ons ter plekke te brengen maar dit bleek een misverstand, de buschauffeuse met fameus achterwerk stond de lokale lionsclub op te wachten aan t kerkplein. Uiteindelijk trok de karavaan naar het vlakke land van Carry Goossens en Stef Bos ( volgens Wikipedia he ) Met acht Pruine Proeken waren we om 9 uur startensklaar: Mezel zelve, Tom, Wim, Tiest, Rudi, Belgisch kampioen Joris, jongeheer Brusselman en uw veslaggever, een bont allegaartje van geoefende renners en absoluut niet geoefende renners. Dat verschil was al snel merkbaar op het snelle parcours van Wachtebeke. Met 90% oofroad werd het maximum uit de streek gehaald maar door het vlakke karakter en de goedlopende ondergrond ( dankzij de mooie weersomstandigheden de dagen ervoor ) werden snelheden van 25km/u en meer gehaald .... door sommigen. Rudi, maar vooral Tiest hebben deze snelheden (nog) niet in de benen dus trainde de rest wat op interval: na snelle passages werd het tempo naar omlaag gebracht of werd zelfs volledig gestopt om de achterblijvers terug te laten aansluiten. Uiteraard is het een moeilijke opgave om een groep bij elkaar te houden als het ene lid meer dan 4000 km op de teller staan heeft, en de andere 20, maar we moeten naar een compromis streven en het zou voor iedereen leuker zijn als er nog wat trage en snelle Proekjes beginnen meerijden. Dus bij deze een oproep om massaal deel te nemen aan onze ritten zodat ieder zijn eigen tempo kan rijden en dit kan doen in gezelschap van enkele aangename metgezellen. Uiteraard blijft de leuze "samen uit, samen thuis" en vooral de niet getainden hoeven zich geen zorgen te maken dat ze aan hun lot zouden worden overgelaten. Hoewel .... toen we schoon op Tiest stonden te wachten begonnen we toch te vrezen voor een ontvoering van onze senior. Akkoord, hij zat wat achter, maar zo lang en zo ver, dit kon toch niet? Een telefoontje maakte ons wijzer: Tiest had een splitsing verkeerd geinterpreteerd en was in alle enthousiasme begonnen aan een lusje van de 47km en deed er dus enkele kilometers bij. Joris, die eerder al gekozen had voor het traject van de 47 was hem voorbijgezoefd en kon ons aan de bevoorrading geruststellen dat alles in orde was met onze maat. Door al dat oponthoud opteerden we dus voor de kleine lus waarvan we bij de start dachten dat ze 37 km maar uiteindelijk slechts 29 km bleek. Het was dan ook al snel dat de aandacht naar de eerste officiële eindspurt van dit seizoen ging. Er werd tactisch rondgekeken en er viel zelfs een kloofje met het onverwachte leidersduo Rudi en Tiest. Niemand bleek bereid de kastanjes uit het vuur te halen en iedereen keek naar elkaar, taxeerde mekaar en luisterde naar de ademhaling van de anderen. Tot ... we op ongeveer vijf kilometer van de aankomst een kasseiweg opdraaiden. Nu voelt uw verslaggever zich best wel goed op de kasseien en wat de vorige seizoenen al gebleken was, was ook nu t geval: uw verslaggever stak het vuur aan de lont en ging alweer véél te vroeg zijn kans toen hij met snelheden boven de 30 per uur over de kasseien denderde. Hij kreeg echter geen vrijheid van de anderen en net op het moment dat hij de schade wou opmeten werd hij voorbijgesneld door Brusselman die een treintje vormde met Tom en Wim als wagonnetjes. Uw verslaggever was zo van zijn apropos dacht hij de drie moest laten gaan en enkel de schade kon beperken met Mezel als metgezel. Wel waren we licht verbouwereerd toen bleek dat de drie koplopers kozen voor het paadje in plaats van de bolle rug van de kasseien, waardoor de achterstand groter werd en onoverbrugbaar bleek. Verslaggever heeft de eindspurt dus niet gezien maar kon vernemen dat Wim Coessens solo als winnaar over de meet kwam, van kortbij gevolgd door Tom die op zijn beurt Andy achter zich had gelaten. De rit werd afgesloten met een languitgelopen après waarbij de donkere Leffe's meer dan smaakten en we de tent bijna hielpen afbreken door er als laatsten te vertrekken.
De mensen die ons volgende zondag aan het werk willen zien of willen vergezellen zijn welkom in Steenhuize ter hoogte van zaal Almarik en met de bedoeling om 9 uur te vertrekken.

See joe

09:36 Gepost door De Pruine Proeken Administrator | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.