24-12-10

Music For Life 2010: De Pruine Proeken naar het Glazen Huis

Zondagmorgen 19 december: om 6uur gaat de wekker van verslaggever en zoals nog nooit eerder is voorgevallen springt onze jonge held binnen de drie tellen uit zijn bed. Want hij weet, today 's the day, het hoogtepunt, de apotheose, de groeite final van het Pruine Proeken Baggerseizoen 2010-11, de rit naar het Glazen Huis, waar Thomas, Sam en Sofie plaatjes aan t draaien zijn voor het goeie doel, zijnde de weeskindjes van aidsouders.

Een blik uit het raam leert hem dat er opnieuw enkele centimeters sneeuw zijn bijgevallen en dat het witte poeder de straten gevaarlijk glad maakt. Meerdere lagen kleding wordt aangetrokken, de muts en wanten liggen binnen handbereik  en de ketting van de mountainbike krijgt nog wa Morgan Blue olie van t soort da de profs gebruiken: uw verslaggever is er klaar voor.

En met hem zeven anderen: ook Iwan, Tom, Wim, Rudi, Joris, Mezel en gastrijder Piet hebben de fiets én wagen van stal gehaald om naar Antwerpen te trekken. Zoals vooraf besproken wordt deel 1 van de rit met de wagen afgelegd: van Grotenberge gaat het richting Melsele alwaar we het stalen ros zullen bestijgen en naar de Antwerpse Groenplaats zullen rijden. Voordien zouden we kunnen genieten van het gratis ontbijt, aangeboden door onze sympathieke cafébaas Tom De Jaeger. HELAAS !!! Tom heeft zijn stamgasten nie in zijn café kunnen houden en sloot de tent zonder deze om 7 uur terug open te doen. Daar stonden ze dan, de helden, kou te krijgen en honger te lijden. Dit voorval deed ons beslissen reeds om half acht richting Antwerpen te vertrekken met tussenstop in Breivelde, pardon Beirvelde, om een ontbijt te nuttigen in het tankstation. Iwan kon deze gebeurtenis blijkbaar voorspellen en sloot pas daar bij de anderen aan.

Antwaarpe ist Stad en de rest is parking, zegt men wel eens, maar de parking van Melsele was volledig ingenomen door kerststallekes van één of andere kerstmarkt. Iets verder vonden we dan toch een plaatsje om - onder het oog van de plaatselijke bejaarden in peignoir - de wagen aan kant te zetten en de fiets op te springen richting Antwerpen. Nauwelijks anderhalve kilometer verder werden we reeds verplicht te stoppen, althans, we konden de lokroep van een plaatselijk jeneverkot in de Melseelse kouter niet weerstaan en warmden de luchtpijp op met " ne kleiren ".

De tocht was prachtig begonnen en bleef dit niveau aanhouden: de (plaatselijk goedgekende) bossen van Linkeroever, het parcours van de Scheldecross aan t strand van Sint Anneke, de voetgangerstunnel onder de schelde, ze vormden elk op zich een aangename wederzijdse kennismaking. Uiteraard mocht een bezoek aan de plaatselijke schoonheden in de vitrines niet ontbreken en de Pruine Proek kwam een eerste keer onder hoogspanning te staan in het befaamde Schipperskwartier waarvan we eensgezind vonden dat de plaatselijke fijne vleeswaren er beter uitzagen dan die van die slagerij in t Glazen Straatje van Gent.

Terzake nu, uiteindelijk kwamen we rond half twaalf aan het Glazen Huis terecht, waar Thomas de talrijk opgekomen menigte entertainde. Bijna brak hij in lachen uit toen ons waarde lid Wim languit op de Groenplaats ging liggen, met de fiets erbij wel te verstaan. Na de verwelkoming door ons meter Kelly (long time no see) en onze financiële bijdrage te hebben omgewisseld voor een rood sjalleke gingen we ons in t koudste café van Antwerpen opwarmen. 

 

68128_477662901282_133437681282_6386867_6793944_n.jpg

Nog een klein bezoekje aan t Glazen Huis en presentator Sam hervatten we onze rit via de Scheldekaaien naar tunnel nummer 2, die van de Kennedytunnel. Hierin kon eens lekker snel doorgereden worden ofwel waren er enkele bij die dachten dat de camions en auto's nie lang meer op zich konden laten wachten. De kilometerteller stond op 35 toen we terug aan de kraampjes waren van de kerstmarkt van Melsele, ondertussen bevolkt door plaatselijke verenigingen en goed voorzien van eten en drank. Al die mensen zagen natuurlijk dat zo een fietsclubje aardig wa centjes in de kassa kon brengen en we werden dan ook door iedereen aangesproken om iets te komen drinken. Onze keuze viel - hoeft het nog gezegd ?? - op de meiskes, namelijk damesvolleybalclub Volley Dots. Vriendschapsbanden werden gesmeed, pinten gedronken en bitterballekes gefret en het was dan ook al half vier en serieus aan t sneeuwen toen we terugkeerden naar onze heimat, het ondertussen geopende cafe Tomweer. De rit werd afgesloten met voortreffelijke Kiekie Kakawiekie of zoiets die fantastisch werd bereid door ons lid-chefkok Rudi. Ik wil dit verslag dan ook afsluiten met een bijzonder woord van dank aan onze Rudi en een dikke merci aan parcours-uitstippelaar Tom Bidon. U deed het beiden fantastisch en ik hoop er dan ook op dat ik volgend jaar samen met u en hopelijk vele anderen, een mooie tweede editie van deze rit naar Antwerpen kan maken. Music for Life 2011, we komen er (terug) aan !!!

00:00 Gepost door De Pruine Proeken Administrator | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Voorzitter,

Wederom een mooi verslagsken. Hopelijk volgend jaar nog meer zielen aan de start, want het was wederom de moeite: supermooi, verrassend parcours, super sfeer,... een mooie dag. De afwezigen hadden ongelijk.

Gepost door: Joris B | 25-12-10

De commentaren zijn gesloten.