11-01-11

T zijn solden: 2 verslagen voor de prijs van 1

Op zondag 2 januari kregen we vier deelnemers aan de start voor wat we op een dag zoals deze ook wel eens de nieuwjaarsrit noemen. De bedoeling is om een eerste sportieve prestatie in hetnieuwe jaar te leveren en de restanten van aperitiefhapjes, kroketten en liters cava en wijn uit het lijf te rijden. Anderzijds moet er op het nieuwe jaar natuurlijk ook iets gedronken worden, dus zou een tussenstop in één of ander etablissement een noodzakelijk iets worden. Met vier stonden we dan ook aan de start: naast uw verslaggever en ondervoorzitter Tom mochten we ook Roel en Bart verwelkomen: twee heren die deel uitmaken van het elitegroepje Pruine Proeken en hun strepen al lang hebben verdiend, maar die door omstandigheden de laatste maanden slechts sporadisch konden deelnemen. Het werd dan ook een prettig weerzien en daar moest op gedronken worden :-) De rit zelve zou richting Velzeke gaan alwaar onzen Tom veldwachter is, zodat we er zeker van waren dat we de perfecte gids bij ons hadden. Nauwelijks een kilometer ver bleek dat ons ritje zwaarder zou uitvallen dan verwacht: door de dooi was de sneeuw op sommige plaatsen al gesmolten maar de nachtvorst zorgde dan weer dat het smeltwater voor een ijzig oppervlak zorgde en gevaarlijk glad maakte. Bovendien was de ondergrond zo verzadigd dat je er bij wijze van spreken in gezogen werd, wat de tocht er niet eenvoudiger op maakte. na enkele kilometers labeurwerk werd dan ook beslist een eerste stop in te lassen aan t café aan de kerk van St Goriks Oudenhove. Gelukkig deden ze daar net open om de kerkgangers te kunnen ontvangen, zodat we daar de eerste klanten van t jaar waren, ook al bracht dat geen kadootje met zich mee. Na de innerlijke mens versterkt te hebben, zetten we de tocht verder richting Velzeke, café de Kwakkel meerbepaald. We waren er echter zo snel dat het daar nog dicht was en we genoodzaakt waren af te zakken richting Leeuwergem. Om toch ook iets over het sportieve te zeggen: Roel was en is nog steeds de naam semiprof waardig want hij bleek weinig problemen te hebben met de loodzware ondergrond. Zijn drie metgezellen daarentegen kenden meer moeite maar ploeterden zich toch eerbiedwaardig door de velden, af en toe naar adem happend. Mario van de Rio had voor ons weer een deftige verwelkoming en dat blijkt een traditie te zijn op zondagmorgen, zodat de eerste Pruine Proekenbeslissing van het seizoen al snel genomen werd: vanaf heden zou cafe MA'RIO ons start- en vertreklokaal worden, het alweer niet open zijn van T'Omweer sterkte ons later die dag in onze overtuiging. Na nog een tussenstop bij de voorzitter, die op zijn herverkiezing trakteerde met cava, was het alweer laat genoeg om richting T'Omweer te trekken, maar zoals daarnet reeds gemeld, daar stonden we voor de verandering voor een gesloten deur. Afsluiten doe ik met de eindsprint die met verve gewonnen werd door Roel, uw verslaggever was tweede en ik meen mij te herinneren dat Tom en Bart gezamelijk derde werden ( kweet t weer nie meer maar k gun het ze alletwee )

PS Onzen Tom had voorgesteld het verslag te schrijven maar ... helaas pindakaas. Bij deze moest u het toch weer met mij doen :-)

 

Zondag 9 januari

Zoals reeds kon verwacht worden zouden we met niet veel zijn, maar slechts 2 deelnemers was nu toch wel héél weinig. Mezel was van plan te komen maar verontschuldigde zich wegens ziekte en blijkbaar was Bart niet op de hoogte van het verplaatsen van ons vertrekpunt want hij zou eenzaam en alleen aan de kerk van Grotenberge hebben gestaan. Uw verslaggever zag uiteindelijk enkel Wim staan blinken aan cafe Ma'Rio, niet terug van een deugddoende hoogtestage, welke hij in zijn agenda had gepland ter voorbereiding van ons nakend Belgisch Kampioenschap.

Aangezien we nu toch maar met twee waren werd besloten om een verkenning te doen van het parcours voor ons Belgisch Pruine Proeken Kampioenschap ( in de volksmond den BPPK genoemd ) U moet begrijpen dat we over de inhoud van de rit dan ook weinig kunnen schrijven. Het parcours is - mede door de nieuwe start- en aankomstplaats - enkele kilometers korter geworden maar daartegenover staat dat de lastigheidsgraad serieus de hoogte is ingetrokken met nog nauwelijks recuperatiemogelijkheden. Wie ook zal winnen, het zal een terechte Belgisch Kampioen zijn. Eén tip kan ik nog meegeven: bij onze verkenning zijn we uiteindelijk op het speelpleintje van Bart Boonaert terechtgekomen. Omdat er dus niemand in Grotenberge stond is hij naar huis gekeerd om zich aan zijn andere hobby te gaan wijden en laat nu toeval zijn dat we net passeerden toen den Bart druk in de weer was. Naast een rondleiding kregen we ook iets te drinken en dat viel daar uiteindelijk zo goed mee dat er van één twee en zelfs drie kwam. T werd dan ook hoog tijd om naar Mario te trekken en terwijl Wim en ik ons door de laatste zware modderstrook ploeterden heeft Bart er voor gezorgd dat hij tijdig klaar was om ons in de Rio te vergezellen. Een echte eindspurt was er niet maar verslaggever profiteerde toch van het gebrek aan parcourskennis om in de laatste meters de grote topfavoriet nog voorbij te gaan. 

21:36 Gepost door De Pruine Proeken Administrator | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.