23-05-11

Verslag Herdermarathon 21/05/2011 Maarkedal

Drie maanden geleden verlieten we u op deze sportblog en werd de mountainbike op stal gezet door onze Pruine Proeken. Uw verslaggever raakte in die periode dan ook geen pen meer aan, je moet dus niet verschieten als er hier en daar schrijffouten en dolgedraaide zinnen te vinden zijn in dit verslag. 

Afgelopen zaterdag werd het mooiste wielertenueken van den Belgique dan toch weer op een mtb rit gespot: de herdermarathon kreeg vier deelnemende Pruine Proeken aan de start van wat in mountainbikemiddens ook wel eens Vlaanderens Mooiste genoemd. Oorspronkelijk gingen we met vijf van start gaan maar onze Belgisch kampioen Wim moest in laatste instantie forfait geven en zal het dus met dit verslag moeten doen.

Om kwart voor acht was Casa VeedeeBee de verzamelplaats ad interim maar ondervoorzitter Tom en zijn co-piloot Bart arriveerden met tien minuten vertraging. Op deze manier zouden we nooit de lange lus van 130 km kunnen rijden, begon onze stipte Mezel te vrezen. Zijn vrees was gegrond want eigenlijk hadden we het plan opgevat om de 50 km te rijden, met eventueel de bijkomende optielus van 10 km. Onder een stralende lentezon vertrokken we richting Maarkedal om er op een zanderige weide de auto achter te laten tussen enkele honderden anderen, waaronder ook Fransen en keeskoppen, twas precies een dagske Rock Werchter. Het nodige proviand en reservebandjes werd in de camelbags gestopt en de ketting en bandendruk werd aan een laatste keuring onderworpen, want wat hier voor de wielen wordt geworpen is niet van de poes. 850 hoogtemeters waaronder bekende wielerbegrippen als La Houppe, Foreest, Varent, Boigneberg, Eikenberg en Taaienberg zouden van deze rit geen snelheidsrace maken.En dan sprak de website van de organisatoren over rare dingen zoals IJskelderheuvel, Alpenweide, Hol van Pluto en Peerdegedoe waarvan we direct konden vermoeden dat het niet om kermisattracties zou gaan. 

Mezel kon dat allemaal geen reet schelen en als een volleerd daler dook hij de eerste bocht in ... om er direct bij te gaan liggen. 600 meter stonden op onze teller en de eerste bloedsporen werden als ware souvenirs al meegedragen. "What goes down, must goes up" is het motto in Maarkedal en omstreken en dat was niet gelogen: op geen enkel moment zou er sprake zijn van een vlak recuperatiestuk. Aan een mooi tempo, maar met de nodige reserves, werd de taalgrens overgestoken en plots ontwaarden we een klassieker van de Herzeelse Flandriens: Bois de la Houppe lag uitdagend naar ons te kijken. Voor drie van ons was dit een aangenaam terugzien na de HF-rit van enkele weken geleden. Uw verslaggever kon er toen niet bij zijn en had dan ook geen respect voor deze bult. Vlotter dan iemand had verwacht schoof hij naar voor, ging op en over twee andere bikers en stoof gezwind naar omhoog. Bij de overgang naar het onverharde deel van de klim was enkel Boonaert nog in het wiel terug te vinden. Die laatste stak nog een tandje bij en kwam als 1e boven. Uw verslaggever bekeek het op de 1e rij, Tom en Mezel hadden het iets kalmer aangepakt, wetende wat ons nog te wachten stond. Beide heren waren dan weer wel in hun element bij de technische afdalingen in en rond het Brakelbos. Ze gooiden zich met volle snelheid naar beneden tot ... klingelklangelkkletter pats boem bam ... de ondervoorzitter op, onder of naast zijn fiets terechtkwam (bibi zag dit niet want wegens schrikkepuit in den bergaf zat de verslaggever enkele tientallen meters achter) Tom kroop met de nodige adrenaline snel terug op de fiets en zou achteraf de schade wel opmeten. Dit bleek erger te zijn dan de schaafwonden van Mezel want hij begon zowaar te klagen over kniepijnen en andere ongemakken. Dit was ook te merken bij de volgende beklimmingen: waar Boonaert in ware bloedvorm alle bergprijzen van de dag op zak stak en uw verslaggever zichzelf verbaasde door opmerkelijk vlot de Ronde-hellingen te verteren, deed Tom het rustig aan, meestal vergezeld door Mezel wiens tikkertje regelmatig cijfers liet zien die te hoog waren om gezond te zijn. Toch bleef het tempo er goed inzitten en de befaamde "man met de hamer" zijn wij niet tegengekomen. Tussendoor kunnen we u melden dat "Alpenweide" zijn naam alle eer aandoet ( en dat het een verdomd slechte plaats is om uw autosleutels te verliezen, zoals een biker tegenkwam), dat we als echte katholieken het Rondekappelleke zijn gaan groeten met een weesgegroetje en dat het landschap er bij elke bocht, afdaling of klim er precies nog mooier op werd.

Na 50 km op de teller kwam stilletjesaan een einde aan deze prachtrit maar niet vooraleer Tom nog eens zijn duivels ontbond en er samen met Bart een serieuze snok aan gaf op de laatste klim. Even was alle pijn en leed vergeten en kon hij met een goed gevoel deze rit afsluiten. Ook zijn drie companen waren het er over eens: dit was onze mooiste én zwaarste rit ooit uit onze Pruine Proekengeschiedenis. Het zal dan ook een klassieker worden en jaarlijks op de (voor de rest vrij kale) zomerkalender te voorschijn komen. Op het voetbalterrein van KVVVVVV Ardennen ( volgens een inboorling voluit Katholieke voetbal vereniging vrolijke vrolijke vrienden Ardennen genoemd) werd met een heerlijke saucis van den bbq en al even heerlijke blonde ename nagekaart en gediscussieerd over wie nu als eerste de streep overschreed. Volgens Tom was dat hemzelf, volgens de verslaggever was dat de verslaggever  en volgens Bart was hij ook de beste man in koers ( iets wat we eigenlijk wel moeten toegeven ). Voor Mezel bleef het allemaal om het even en misschien is dat wel het slimst: deze rit kent alleen maar winnaars want aan ieder die deze marathon tot een goed einde bracht zeggen wij: respect ! 

23:49 Gepost door De Pruine Proeken Administrator | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mezel was wel den eersten aan den auto ... ;-)) Prachtig omschreven!!!

Gepost door: Tom BidonTom Bidon | 24-05-11

Puik werk dames!

Gepost door: Roel Semiprof | 24-05-11

Ik was er graag bij geweest maar met een scheur in de schedel en een zware hersenschudding zou ik dit toch niet overleeft hebben.

Gepost door: L-vis | 26-05-11

De commentaren zijn gesloten.